Het eiland Tavolara is een van de meest spectaculaire natuurmonumenten van Sardinië, en een van de minst begrepen. Een kalksteenmassief dat 565 meter recht uit de zee oprijst, amper 5 kilometer lang en 1 kilometer breed, en de horizon domineert van elk strand tussen Olbia en San Teodoro. Je ziet het vanuit het vliegtuig als je landt. Je spot het vanaf de terrassen van de Costa Smeralda. Het ziet eruit als een muur. Het lijkt onbereikbaar. En dat is het min of meer ook, wat precies de charme ervan is.
Deze reisgids vertelt je wat het eiland werkelijk is, wat te doen en wat te zien is, en hoe het zeereservaat in de praktijk werkt. Wat Tavolara absoluut de moeite waard maakt, is niet alleen het landschap. Het is de combinatie: een zeereservaat met uitzonderlijke helderheid en biodiversiteit, een strand dat je alleen per boot bereikt, twee door families gerunde restaurants met kreeft op het menu, een koninklijke begraafplaats compleet met een door een kroon bekroonde tombe, en een omringende zee die simpelweg tot de helderste in de Middellandse Zee behoort. Hier zijn onze tips voor een geslaagd bezoek.
Eiland Tavolara: wat het is en waar het ligt
Het eiland Tavolara ligt in de noordoostelijke hoek van Sardinië, voor de kust tussen Olbia en San Teodoro. Administratief maakt het deel uit van de gemeente Olbia, en het kleine vissersdorpje Porto San Paolo, direct aan de overkant van de zeestraat, dient als het belangrijkste vertrekpunt voor bezoekers.
Het eiland bestaat bijna volledig uit kalksteen en graniet. Het hoogste punt, Punta Cannone, bereikt 565 meter boven de zeespiegel. De kliffen aan de noordwand zijn bijna verticaal en in wezen ontoegankelijk. Het zuidelijke uiteinde, Spalmatore di Terra, is het enige toegankelijke gebied, waar zich een klein strand, twee restaurants, een handvol gebouwen en de koninklijke begraafplaats bevinden.
Sinds 1997 maken het eiland en de omliggende wateren deel uit van het Area Marina Protetta Tavolara-Punta Coda Cavallo, een van de grootste zeereservaten in de Middellandse Zee. Het reservaat beslaat 15.000 hectare zee en ongeveer 40 kilometer kustlijn, van Capo Ceraso in het noorden tot Punta Isoledda ten zuiden van San Teodoro.
De drie toegangszones: wat je wel en niet kunt bezoeken
Het beschermde gebied is verdeeld in drie beheerzones. Als je begrijpt hoe deze werken, bespaart dat veel verwarring.
Zone A is volledig verboden voor het publiek. Hier bevindt zich het radiogoniometrische militaire station van de NAVO, op de oostelijke helft van het eiland. Het staat er sinds 1962 en de aanwezigheid ervan is de reden waarom het eiland slechts een handvol vaste bewoners heeft. Probeer dit gebied niet te betreden.
Zone B is gedeeltelijk toegankelijk, voornamelijk voor onderzoek en geautoriseerde boottochten. In sommige gebieden is zwemmen en snorkelen met beperkingen toegestaan.
Zone C beslaat het grootste deel van de toegankelijke kustwateren. Hier is varen, zwemmen, snorkelen en duiken toegestaan, met inachtneming van de natuurbeschermingsregels van het reservaat. Niet ankeren op Posidonia-zeegrasweiden, geen mariene organismen verzamelen en de fauna niet verstoren. De aanbieders van boottochten hebben allemaal een vergunning om binnen deze kaders te opereren.
Voor een normale bezoeker betekent dit in de praktijk: je komt aan op Spalmatore di Terra, brengt tijd door op het strand en in de restaurants, en al het snorkelen of duiken in diepere wateren gebeurt tijdens een begeleide tour in Zone C.
Het Koninkrijk Tavolara: geschiedenis en legende
Tavolara claimt iets dat geen enkel ander eiland ter wereld kan zeggen: het wordt beschouwd als het kleinste koninkrijk op aarde, en de titel is niet helemaal een grap.
Het verhaal begint aan het einde van de 18e eeuw, toen een man genaamd Giuseppe Bertoleoni vanaf de Ligurische kust op het eiland aankwam, zich met zijn familie vestigde en geiten ging fokken. Deze geiten werden in heel Sardinië beroemd om hun gele tanden, wat in de lokale folklore aan goud werd toegeschreven. De realiteit was prozaïscher: de geiten voedden zich met helichrysum (kerrieplant), de geelbloemige plant die een groot deel van de Sardijnse macchia bedekt, waardoor hun tanden intens geel kleurden.
In 1836 landde, volgens de overgeleverde en door meerdere bronnen geverifieerde verhalen, koning Karel Albert van Savoye tijdens een excursie op Tavolara. Hij ontmoette Paolo Bertoleoni (de zoon van Giuseppe) en erkende hem formeel als Koning van Tavolara. Of het gebaar ironisch, ceremonieel of oprecht was, is onderwerp van discussie, maar de familie Bertoleoni nam het zeer serieus. Er volgde een reeks koningen: Paolo I, Paolo II en anderen. Het koninkrijk werd nominaal deel van Italië in 1934 bij de dood van Mariangela, regentes van het eiland.
De bouw van de NAVO-basis in 1962 dwong bijna alle inwoners het eiland te verlaten. De meeste families verhuisden naar Porto San Paolo op het vasteland. De familie Bertoleoni bleef echter. Vandaag de dag zijn Tonino Bertoleoni en zijn familie de enige vaste bewoners en runnen ze een van de twee restaurants op het eiland.
De koninklijke begraafplaats bij Spalmatore di Terra is een authentieke plek, gemakkelijk te bereiken via een korte wandeling vanaf de aanlegsteiger. De tombe van Paolo I wordt bekroond door een gebeeldhouwde kroon. De inscripties zijn duidelijk, de grafstenen echt en het wapenschild is in steen uitgehouwen. Het is een kleine, stille en oprecht ontroerende plek. Absoluut de tien minuten waard die het kost om het te vinden.
Wat te zien: de stranden van Tavolara
Spalmatore di Terra
Dit is het belangrijkste strand van het eiland, waar de boten aanleggen en waar bijna alle bezoekers hun tijd doorbrengen. Het is ongeveer 616 meter lang, met fijn goudkleurig zand en buitengewoon helder water dat ongebruikelijk snel diep wordt, zelfs in de ondiepe delen bij de steiger.
Achter het zand vind je een smalle strook zandduinen die bij elkaar wordt gehouden door zeenarcissen en mediterraan struikgewas. Er is een bar, een restaurant en verhuur van ligstoelen en parasols. Basisvoorzieningen, waaronder toiletten, zijn beschikbaar voor alle bezoekers.
In augustus kan het druk worden op Spalmatore di Terra. Het strand heeft een vaak genoemde indicatieve capaciteit van ongeveer 900 bezoekers per dag, wat het totale aantal mensen weerspiegelt dat het strand redelijkerwijs aankan, geen harde limiet bij de ingang. Het praktische advies is simpel: kom in augustus voor 10 uur ’s ochtends aan als je een goede plek wilt, of plan je bezoek voor september, wanneer het water nog warm is maar de drukte drastisch is afgenomen.
Cala Tramontana en Spiaggia del Passetto
Vanaf Spalmatore di Terra brengt een korte wandeling je naar Cala Tramontana, een op het noorden gerichte baai van kiezels en platte rotsen. Geen zand, geen voorzieningen en aanzienlijk minder mensen. Het water is net zo helder. Hier vind je ook de koninklijke begraafplaats.
Spiaggia del Passetto is een smalle strook zand en rots die het hoofdgebied van het eiland verbindt met Punta Spalmatore, aan beide kanten omspoeld door de zee. Het is in wezen een tombolo. Er zijn geen faciliteiten, je bereikt het aan het einde van de wandeling langs de westkant van Spalmatore di Terra.
Stranden op het vasteland tegenover Tavolara
Enkele van de beste uitzichten op Tavolara heb je vanaf de stranden op het vasteland er direct tegenover. Dit zijn op zichzelf ook uitstekende stranden, en als het weer of de beschikbaarheid van boten een bezoek aan het eiland uitsluiten, zijn ze het logische alternatief.
Cala Brandinchi komt het dichtst in de buurt van het strand van Tavolara qua zandkleur en helderheid van het water. Vanaf daar rijst Tavolara bijna direct achter je op. In het hoogseizoen is reserveren verplicht.
La Cinta is het lange barrièrestrand ten zuiden van San Teodoro, 5 kilometer zand met een lagune erachter. Tavolara is in het noorden goed zichtbaar over het water.
Lu Impostu en Porto Istana liggen tussen Porto San Paolo en San Teodoro en bieden een vrij uitzicht op het eiland. Porto Istana is tevens het strand op het vasteland dat het dichtst bij het eiland zelf ligt.
Voor een complete gids over San Teodoro en de omliggende stranden, zie onze San Teodoro reisgids.
Wat te doen op Tavolara: de beste activiteiten
Boottocht met snorkelen vanuit Olbia
De populairste kennismaking met de omgeving. Deze tour van een halve dag per rubberboot vertrekt vanuit de jachthaven van Olbia in kleine groepen van maximaal 10 personen, vaart langs de granieten kliffen van Capo Ceraso en gaat het zeereservaat in voor drie stops. Snorkelen in de baai van Tavolara, bij de natuurlijke zwembaden van het eiland Molara en, afhankelijk van de omstandigheden, bij Spiaggia del Dottore of Porto Istana. Een Sardijns aperitief aan boord is inbegrepen. In juli en augustus is dit vaak uitverkocht.
Snorkelen in het zeereservaat
Excursie van een halve dag gericht op snorkelen met een zeegids, vertrek vanuit Olbia. Drijfmiddelen worden verstrekt, dus er is geen eerdere ervaring vereist. De route omvat de baai van Tavolara en de natuurlijke zwembaden van Molara. Meerdere vertrekken per dag. Deze tour is bijzonder geschikt voor gezinnen met kinderen die een begeleide, stressvrije introductie willen tot snorkelen in werkelijk uitzonderlijk water.
Grote boottocht door de Tavolara-archipel vanuit San Teodoro
Een tour van een hele dag, in totaal 6 uur, vertrekkend vanuit de haven van San Teodoro. Dit is de meest complete manier om de hele archipel te ervaren. De route gaat langs het strand van La Cinta, Cala Brandinchi (lokaal „Klein Tahiti“ genoemd), Capo Coda Cavallo, de Grotta del Forno op Proratora, de natuurlijke zwembaden van Molara en de Kathedraalgrot bij Tavolara. Een lokale gids geeft tijdens de hele rit historisch en natuurkundig commentaar. Privé-optie beschikbaar. Beoordeeld met 4,8 uit bijna 500 reviews.
Excursie per rubberboot naar Tavolara en Molara vanuit San Teodoro
Een 4 uur durende tour geleid door Fabio, wiens familie decennialang de bewakers van het eiland Molara waren. Die persoonlijke band geeft veel vorm aan de ervaring. De route is bewust beschut gekozen, ontworpen om aangenaam te blijven, zelfs wanneer de Scirocco waait, waardoor het een betrouwbare keuze is voor dagen waarop grotere, meer onbeschutte tochten oncomfortabel kunnen zijn. De eerste stop is een geheime baai die de gids bewust onbenoemd laat. Dan de Grotta di Proratora, gevolgd door de natuurlijke zwembaden van Molara. Kleine groep van maximaal 12 personen. Een geweldige optie voor gezinnen en voor degenen die zich minder op hun gemak voelen op zee.
Duiken voor experts bij Tavolara en Molara
Alleen voor gecertificeerde duikers. Twee duiken vanaf de jachthaven van Puntaldia: de eerste op de zuidwand van Tavolara, een dramatische afdaling waar de kalkrots snel afdaalt naar aanzienlijke diepten; de tweede in de ondiepe wateren van Molara, bekend om de grote tandbaarzen, murenen, barracuda’s, monniksvissen en af en toe een waarneming van de Pinna nobilis (de grote steekmossel). Een ervaren duikgids begeleidt de groep, met een theoretische briefing tussen de duiken door. Een zeldzame kans om een van de minst bedoken delen te verkennen van een gebied dat sinds 1997 wordt beschermd en zich heeft kunnen herstellen.
Voor meer opties op heel Sardinië, bekijk onze duikgids.
Maxi Tour van de Tavolara-archipel met landing (vanuit San Teodoro)
Een excursie van een hele dag per rubberboot vanuit San Teodoro, inclusief een landing op Tavolara zelf. Na snorkelstops langs de kust meert de boot aan bij Cala Tramontana, waardoor bezoekers de tijd hebben om het eiland te voet te verkennen, de koninklijke begraafplaats te bezoeken en in een van de twee restaurants te eten. Dit is de tour om te boeken als je prioriteit ligt bij het daadwerkelijk voet zetten op het eiland in plaats van het alleen vanaf het water te ervaren.
Wandelen en de Via Ferrata degli Angeli
Elk pad omhoog naar Punta Cannone vereist een gediplomeerde gids. Dit is geen bureaucratische formaliteit. Het terrein is echt uitdagend, de paden zijn boven een bepaalde hoogte niet gemarkeerd en de hitte midden in de zomer is hevig genoeg om echt gevaar op te leveren op de onbeschutte rotswanden. Probeer de top niet op eigen houtje te bereiken.
De Via Ferrata degli Angeli is de route voor ervaren klimmers en wandelaars, met vaste ijzeren sporten, kabels en abseilgedeelten. Het leidt naar het plateau van het eiland, op 565 meter hoogte en alleen bewoond door zeevogels en een enkele wilde geit. Vanaf de top kun je op een heldere dag Corsica in het noorden zien, de hele Golf van Olbia, de Monte Limbara, Caprera en La Maddalena in het noordoosten, en het Gennargentu-massief in het zuidwesten.
De lagere flanken van het eiland, te voet bereikbaar zonder gids, lopen door dichte mediterrane macchia: rozemarijn, jeneverbes, mastiekboom en helichrysum. Dezelfde helichrysum die, zoals bekend, de geiten van de Bertoleoni’s hun gele tanden gaf. Hier groeit ook een zeldzame soort stekelige korenbloem, de Centaurea horrida, die slechts op enkele andere locaties in het noorden van Sardinië voorkomt en nergens anders ter wereld te vinden is. Het is geen plant die je makkelijk over het hoofd ziet: de stekels zijn venijnig. In de macchia leven ook valken die nestelen op de rotswanden, en onder de zeevogels van het eiland bevinden zich verschillende soorten die in het voorjaar de steile kalkstenen wanden gebruiken om te broeden.
De beste maanden om te wandelen op Tavolara zijn mei, juni, september en oktober. Juli en augustus zijn veel te heet voor inspanningen bergopwaarts op onbeschut kalksteen. Het eiland biedt heel weinig schaduw boven de boomgrens. Goed schoeisel is verplicht, ongeacht de route; de rots onder de voeten wisselt af tussen scherpe kalksteenfragmenten en gladde platen die verraderlijk worden als ze nat zijn.
Het Tavolara Filmfestival: Una Notte in Italia
Elk jaar half juli is Tavolara gastheer van wat echt een van de meest ongebruikelijke filmfestivals van Europa is. „Una Notte in Italia“ (Een Nacht in Italië) loopt al tientallen jaren, meestal verdeeld over drie avonden, waarbij de natuurlijke vlakte bij Spalmatore di Terra wordt gebruikt als openluchtbioscoop met het kalksteenmassief als achtergrond.
Het festival richt zich op de Italiaanse cinema met een sterke nadruk op jongere regisseurs en opkomend talent. Er worden ook internationale films vertoond. De combinatie van de locatie, het relatief kleine publiek (grotendeels afkomstig uit het noordoosten van Sardinië) en het filmprogramma maakt dit een evenement dat regelmatig veel aandacht trekt in de Italiaanse culturele pers.
Als je half juli in de omgeving bent en enige interesse hebt in film, is het de moeite waard om te controleren of de festivaldata samenvallen met je verblijf. Boten vanuit Porto San Paolo verzorgen het vervoer voor de avondvoorstellingen.
Praktische informatie: autohuur en vervoer naar Tavolara
Er is geen manier om Porto San Paolo, Olbia of San Teodoro te bereiken zonder auto, tenzij je afhankelijk wilt zijn van de spaarzame lokale bussen of een taxi vanaf de luchthaven van Olbia. Een auto is de pragmatische en noodzakelijke keuze voor dit deel van Sardinië.
De reistijd met de auto van de luchthaven van Olbia naar Porto San Paolo is ongeveer 20 kilometer en duurt in de zomer, afhankelijk van het verkeer, 25 tot 30 minuten. Vanaf San Teodoro is de afstand naar Porto San Paolo vergelijkbaar. Reken vanaf de Costa Smeralda op 40 tot 50 minuten.
Je kunt prijzen vergelijken en direct boeken via:
Het eiland bereiken. Passagiersboten vertrekken vanuit Porto San Paolo en de overtocht duurt ongeveer 15 tot 20 minuten. De diensten varen van het voorjaar tot begin september, met meerdere vertrekken per dag tijdens de piekmaanden juli en augustus. Er zijn geen veerboten voor voertuigen. Het eiland wordt volledig te voet verkend. Sommige touroperators vertrekken ook vanuit de jachthaven van Olbia en de haven van San Teodoro, met georganiseerde excursies van een halve of hele dag die een landing op het eiland combineren met snorkelstops bij Molara.
Let op: het restaurant Da Tonino (gerund door de familie Bertoleoni) organiseert een eigen privé-boottransfer vanuit Porto San Paolo en Costa Corallina voor dinergasten. Als je van plan bent om er in de zomer te eten, moet deze transfer van tevoren worden geregeld.
Waar slapen in de buurt van Tavolara: de beste hotels
Er zijn geen toeristische accommodaties op het eiland zelf. De uitvalsbasis voor een bezoek aan Tavolara is Porto San Paolo, met Olbia en San Teodoro als bredere alternatieven.
Baglioni Resort Sardinia (San Teodoro) – De premium optie langs dit deel van de kust, gelegen in het zeereservaat van Tavolara, net ten noorden van San Teodoro. Drie zwembaden, een privéstrand, elegante kamers in Sardijnse stijl. Direct aan het reservaat. Voor degenen die echt midden in het beschermde natuurgebied willen verblijven in plaats van het alleen te bezoeken.
Hotel Don Diego (Porto San Paolo) – Een klassiek 4-sterrenhotel aan de kust op 12 kilometer ten zuiden van de luchthaven van Olbia, omgeven door 60.000 m² groene vallei. Panoramisch uitzicht op Tavolara en Molara vanaf de veranda. Ontbijtbuffet en een goed restaurant. De locatie is ideaal voor een vroeg vertrek met de veerboot naar het eiland.
IHR Hotel San Paolo (Porto San Paolo) – Een 3-sterrenhotel direct aan het strand, met uitzicht op Tavolara en Molara vanaf de kamers en het terras. Op loopafstand van de veerbootsteiger. Zeer goede prijs-kwaliteitverhouding op een locatie die op veel andere vergelijkbare plekken op Sardinië veel hogere prijzen zou rechtvaardigen.
Felix Hotels – Hotel Residence Porto San Paolo (Porto San Paolo) – Een middenklasse optie met een buitenzwembad, schone kamers en uitzicht op Tavolara vanaf de bovenste verdiepingen. Ongeveer 15 minuten lopen van het strand. Een betrouwbare keuze zonder poespas voor degenen die voorrang geven aan de toegang tot de boten boven luxe aan het strand.
Het Sardijnse perspectief: wat wij van Tavolara vinden
Tavolara is een van die plekken waar Sardiniërs uit het noordoosten een enorme affectie voor voelen. Elke zomer vindt in elke bar tussen Olbia en San Teodoro hetzelfde gesprek plaats: buitenlanders arriveren en verwachten een Caribisch eiland, maar wat ze krijgen is iets beters, iets vreemders en zeker iets eerlijkers.
Over de wind en het water. Het eiland ligt in een gang tussen de Golf van Olbia en de open Tyrreense Zee. De Maestrale, de overheersende noordwestenwind in Noord-Sardinië, raakt het uiteinde Spalmatore di Fuori van het eiland met flinke kracht. Het zuidelijke landingsgebied, Spalmatore di Terra, is van nature beschermd tegen de Maestrale door de kalkstenen wand erboven. Als de Scirocco uit het zuidoosten komt, draait het beeld om: het hele gebied wordt oncomfortabel, de golfslag neemt toe en de kleinere bootexploitanten zullen hun route wijzigen of, in ernstige gevallen, de tocht annuleren. Niemand hoeft hier verrast over te zijn. De Middellandse Zee werkt volgens haar eigen schema.
Het water bij Spalmatore di Terra wordt ongebruikelijk snel diep. Vanaf het strand lijkt het ondiep, maar het daalt al op een paar meter van de kustlijn sterk af. Dit is belangrijke praktische informatie voor iedereen die met jonge kinderen reist. De rustige omstandigheden van het beschutte strand zijn echt, maar het is essentieel je bewust te zijn van de diepte. Goede zwemmers zullen dit eerder als een pluspunt zien: zelfs op een paar meter van het zand is de zichtbaarheid onder water buitengewoon en de overgang van de zanderige bodem naar het diepere kalksteenplateau is prachtig om te zien met een duikbril.
Bezoeken in augustus versus september. Augustus op Tavolara betekent dat het strand druk kan aanvoelen en de twee restaurants zo vol zijn dat zomaar op de bonnefooi langskomen geen goed idee is. De boten vanuit Porto San Paolo raken snel vol. De twee restaurants kunnen tegen de middag al op maximale capaciteit draaien. In september ziet het plaatje er heel anders uit. De watertemperatuur blijft rond de 25 graden, de veerboten varen, de restaurants zijn nog open en je hoeft Spalmatore di Terra niet te delen met honderden andere bezoekers. Als je enige flexibiliteit hebt, is september dé maand. Ook begin oktober is fantastisch, vooral voor wandelingen en voor degenen voor wie de focus ligt op het zeereservaat in plaats van op het strand liggen.
Over de stilte van het eiland. De bouw van de NAVO-basis in 1962 maakte het grootste deel van het eiland leeg van zijn bewoners. Families die al generaties lang op Tavolara woonden, werden verplaatst naar Porto San Paolo en de omliggende kust. De stilte van het eiland vandaag de dag, het feit dat het ondanks zijn faam vrijwel onbewoond is, is een direct gevolg van die ontheemding. Het in 1997 opgerichte zeereservaat heeft de zee in staat gesteld zich aanzienlijk te herstellen, en dat is de reden waarom de helderheid van het water en de vispopulaties zijn wat ze zijn. Degenen die langs deze kuststrook wonen en werken, zijn zich goed bewust van beide feiten. De natuurbescherming is niet iets toevalligs naast de schoonheid; het is er de verklaring voor.
Veelgestelde vragen (FAQ) over het eiland Tavolara
Hoe bereik je het eiland Tavolara (praktische informatie en vervoer)?
De hoofdroute gaat per passagiersboot vanuit Porto San Paolo, een klein dorpje 20 kilometer ten zuiden van Olbia. De overtocht duurt 15 tot 20 minuten. De diensten varen van de lente tot begin september, met meerdere vertrekken per dag in de zomer. Georganiseerde boottochten vertrekken ook vanuit de jachthaven van Olbia en de haven van San Teodoro en zijn meestal inclusief snorkelstops onderweg.
Is het eiland Tavolara de moeite waard qua prijs-kwaliteitverhouding?
Ja, mits je realistische verwachtingen hebt. Het toegankelijke deel van het eiland, Spalmatore di Terra, is een prachtig strand met buitengewoon helder water. De koninklijke begraafplaats is een authentieke historische bezienswaardigheid. De restaurants zijn goed. Als je gaat met de verwachting van een dagvullend avontuur vol verschillende landschappen en uitgestrekte wandelroutes, zul je teleurgesteld zijn. Als je gaat voor een halve dag op een van de helderste stranden van Sardinië, gecombineerd met een zeer ongewoon stukje geschiedenis, dan is de boottocht absoluut zijn geld waard.
Kun je overnachten op het eiland Tavolara?
Nee. Er zijn geen toeristische accommodaties op het eiland. De enige vaste bewoners zijn de leden van de familie Bertoleoni. Porto San Paolo is de beste uitvalsbasis, met direct uitzicht op het eiland en een korte boottocht om er te komen.
Wat is het Koninkrijk Tavolara?
In 1836 zou koning Karel Albert van Savoye Paolo Bertoleoni, de enige bewoner van het eiland, hebben erkend als Koning van Tavolara. De familie Bertoleoni nam deze benoeming generaties lang serieus. Vandaag de dag is het „koninkrijk“ eerder een onofficieel maar goed gedocumenteerd stukje geschiedenis dan een politieke entiteit. Tonino Bertoleoni, het huidige hoofd van de familie, runt het restaurant Da Tonino op het eiland.
Wanneer is de beste tijd om Tavolara te bezoeken?
Juni, september en begin oktober bieden de beste balans tussen goed weer, warm water en een beheersbaar aantal bezoekers. Juli en augustus vormen het hoogseizoen met meer mensen en hogere prijzen over de hele linie. De restaurants en de veerdienst zijn over het algemeen operationeel van eind mei tot eind september.
Zijn er restaurants op het eiland Tavolara?
Ja, twee. Da Tonino (ook wel bekend als „Il Re di Tavolara“) wordt gerund door de familie Bertoleoni en is de bekendste van de twee, met een focus op verse vis en zeevruchten. La Corona bevindt zich ook op het eiland en biedt voor dinergasten privé-boottransfers aan vanuit Porto San Paolo en Costa Corallina. Beide zijn alleen in de zomer geopend en zitten in augustus heel snel vol.
